Albiscando

Asejún conta Pedro Cáceres no xornal El Mundo de Madrid:
Se aljén se prejuntou qué pasa co clima pra que Moscú arda a 40 jrados, o sur de Asia esté asulajado pola ajua, en España non poidamos case respirar e en Australia teñan a maior sequía da sua historia ten motivos pra facelo. Istes extremos tamén asombran os meteorólojos.
A Orjanización Meteorolóxica Mundial, un orjanismo oficial formado polas axencias nacionais, fixo pública unha nota na que asejura que estamos vivindo unha secuencia sen precedentes de feitos meteorolóxicos extremos. De feito, no que vai de ano houbo récords de temperaturas máximas en 17 países do mundo.
A mais disto unha ringleira doutras situacions extremas, coma sequía e os lumes en Austria e un número récord de días de alta temperatura no leste de Estados Unidos. Desque se controlan as temperaturas, fai 130 años, Moscú nunca as tivera nin tan altas nin tanto tiempo.
As chuviadas fixeron co río Indo, no norte de Pakistán, chejara o nivel máis alto coñecido dende 1929, cando comezaron a medir o seu caudal.
O 5 d’Ajosto deste ano, o sensor MODIS do satélite Aqua da NASA detectaba o desprendimento dun iceberg de 260 kilómetros cuadrados da superficie do jlaciar Petermann no norte de Jroenlancia. Nunca se vira outro tan jrande.
Sempre houbo eventos extremos, pero tantos tan xuntos e tan fortes nunca se deron. Por iso, convocouse pro fin de Setembro unha xuntanza internacional en París sobre Eventos Climáticos Extremos. Pretenden crear metodoloxías e redes internacionais pra afrontar a prevención de desastres que poidan ser máis comuns no futuro.

O certo é que despois do conto da “jripe A” estamos mui pouco propensos a darlle creto os que anuncian o cambio climático dándolle muito bombo os feitos do clima. Porque pode haber un jran nejocio detrás, como tamén había nejocio no da “jripe A”.
¿E se é certo? ¿E se estamos tomando a lixeira aljo mui, pero mui, serio? Pois tamén é posible; e pode pasar coma no conto do lobo e as ovellas, que despois de muitas veces decindo que viña o lobo non sendo certo, cando verdadeiramente veu o lobo xa ninguén fixo caso.

A GENERALIDAD INVESTIGA UNHA CLÍNICA QUE OFRECE TERAPIAS PRA TRATAR A HOMOSEXUALIDÁ 15-06-2010 Libertad Digital A Consellería de Sanidá de Cataluña abriu un expediente informativo contra da Policlínica Tibidabo de Barcelona por ofrecer terapias pra tratar a homosexualidá naquellas persoas que acuden a tratar a sua orientación sexual neste centro. Asejún conta El Mundo, a conselleira Marina Geli dixo que “non existen evidencias científicas que a homosexualidá deba ser tratada coma unha enfermedá”. Ainda ca Organización Mundial da Salú deixou de incluír a homosexualidá no catálogo de enfermedás, en 2008 o Ministerio de Sanidá ainda a incluía coma enfermedá que precisa “diagnóstico”. A conselleira Geli dí que se que existen “terapias reparativas” na clínica “evidentemente será sancionada”. “Custounos muito chejar hasta aquí como pra que existan este tipo de clínicas”. Pola sua parte, a Coordinadora Gai-Lesbiana puxo o jrito no ceo e non descarta accions lejales. Nun comunicado mostróu “o seu absoluto rechazo ante a barbarie que supon intentar convencer a jais, lesbianas e transexuais de que padecen unha enfermedá”.
Eu entendo que se van a clínica é voluntariamente, pois os da clínica non saen polos camiños a pescalos. Esa é aprimeira cousa que se debe ter en conta. ¿Ou non somos un país libre?
En sejundo lujar, se a homosexualidá fose normal, como pretenden aljúns, so habería uns pouquiños de heteros. E, en todo caso, a bioloxía é mui, pero mui terca, a suas evidencias son aplastantes, o resto é conto interesado.

Publicado por Reuters e datado en Santiajo de Chile limos esta noticia: “Un home pasa a man pola barrija en coiro duhna muller preñada e dí debaixo: “¿e se nace homosexual?”. É uno de los cartéis que chama a atención dos paseantes do centro da capital de Chile, que quere deixar atrás a sua fama de conservador.
Coa campaña, pajada pola embaixada da Holanda, a ajrupación a favor dos direitos de homosexuais, bisexuais e transexuais quere promover unha lei contra da discriminación das minorías sexuais.
Outra imaxen da campaña mostra uhna parexa de lesbianas bicándose coa frase “Se che molesta, faite ver. A homofobia e a transfobia son violencia. Ijualdad lejal pra todalas parexas”.”
Ou sexa: a queno ve mal, e opina libremente sobre iso, chámanlle homófobo, e a quen da palmas a esa anormalidade, danlle catejoría. ¡Imosche bos! Menos mal que xa se van a poder facer os fillos no laboratorio, bueno ainda non, pero chejará, porque senón, non sei quenos iba facer dentro de pouco.

Nestes días unha nube saiu da terra e botóuse a dar unha volta polo ceo. Non era unha nube normal, era unha nube de terra queimada, mais ben de terra fundida, e os paxaros de ferro asustáronse e non se atreveron a voar. Aljuns pensamos que onde quedarían as balandronadas do noso poderío, da nosa tecnoloxía das comiunicacións, da modernidade dos nosos avions, e todas esas cousas. So era unha nube, e millons de pasaxeiros non puideron viaxar. O mellor este suceso sirve pra que seamos mais humildes.

¿Somos ijuales os homes e as mulleres? Sejún aljuns, parece que sí. Outros din que nin falar diso. Ben, vexamos aljuns asuntos.
Non e preciso ser mui espelido pra entender que temos os mismos dereitos como cidadans, ¡faltaría máis!
Tampouco e precisa unha licenciatura pra entender que nin os homes son superiores as mulleres, nin as mulleres superiores os homes, aljuns, e aljunhas, pensan que sí.
Inda máis, a maioría dos traballos son ijualmente feitos por uns que por outras, e deben recibir as mismas retribucións, sin ter en conta o sexo do traballador.
Pero, con todo iso, naljunas cousas somos completamente diferentes, ¿Ou non?. Fisicamente somos diferentes, emocionalmente somos diferentes, na reproducción somos complementarios, precisamente jracias as nosas diferencias. Na crianza dos fillos tamén somos complementarios, pola misma razón.
Inda máis, no deporte, o rendimento de homes e mulleres é diferente, porque temos unha constitución física diferente.
Pero non fai a ninjun dos sexos superior o outro. O que pasa é que todos temos o xermen do dominio o que entre homes e mulleres produce muitos problemas.
Por iso, no referente a familia a cousa complícase ainda máis. Entendemos mui ben que nun equipo de fútbol manda o entrenador, que nun barco manda o capitan, que nun avión manda o comandante, etc. Pero oxe en día temos unha jrande dificultá pra asumir que no matrimonio ten que haber unha cabeza. Bueno outro día falamos máis diso. O de oxe e só pra pensar.

Supoño que xa sabes que unha maioría da xente está contra a pena de morte. Din que ninguén ten dreito a matar a outro, inda que sexa culpable dun crime. Tamén din que xa se teñen dado casos de erros da xusticia, e, nese caso, os mortos non poden ser voltos a vida. Aljuns casos de presos, que sairon anos despois cando se probou que eran inocentes, abonda niso, ainda que eses casos son os menos.
Aljuns, amais diso, din que a pena de morte é unha salvajada mui jrande, a máxima que se pode facer neste mundo. Que sempre é a crueldade suprema. A primeira vista iso tamén é certo. Ainda que os executados sexan verdadeiramente culpables de crimes mui jrandes e crueles.
Por outra parte, neste noso tempo, non é politicamente axeitado defender a pena de morte e ninguén se atreve a facelo en público. Muito menos se se trata de medios de comunicación. Defender a pena de morte está proscrito.
Sorprendentemente, ó parecer, unha jrande maioría defende alejremente o aborto, que consiste en matar un ser vivo totalmente inocente. Por certo jran parte dos abortos son feitos dunha maneira muito mais cruel cas execucions. Pero case ninguen se queixa diso. ¿será que a morte dun adulto asesino é muito maís morte ca dun neno que non fixo ben nin mal?. Debe ser iso.
Outra mais. Naljuns paises implantouse, e no noso imos depresa, a eutanasia, que, ainda que significa ben morrer, o certo é que abre unha porta pra matar os que xa non sirven. ¿Iso non é unha pena de morte muito máis inxusta e cruel?

Xa todo sabemos, porque nolo lembran a miudo, que temos un gravísimo problema de poboación. Os nacementos son muitos menos do que precisamos pra manter a rexeneración xeneracional. O sorprendente é, que, a pesares diso, estorbamos todo o que podemos que as mulleres teñan fillos. Estorbamos desprestixiando as familias, estorbamos aplaudindo as parexas de feito, as xuntanzas homosexuais, e as pseudodfamilias monoparentáis. Estorbamos impedindo que as mulleres, que son as que pairen e dan de mamar os fillos, dispoñan de tempo e facilidades pra telos e crialos. Estorbamos, principalmente, aplaudindo e promovendo a matanza indiscriminada das criaturas ainda non nacidas. Sempre me escandaliza escoitar os hipócritas que poñen o berro no ceu por mor das mulleres mortas polos seus homes –que é unha atrocidade-, polos executados en paises que manteñen a pena de morte –que é mui discutible-, pero que, o mismo tempo, dan o seu apoio entusiasta o espantoso crimen masivo que é o aborto. Nunca consejin entendelo.

Nunha noticia publicada no xornal O Mundo, de Madre, lemos con asombro que:
“O ministro de Exteriores sirio, Walid al Mualem, dixo que non descarta unha futura jerra entre Siria e Israel. Mualem fixo estas declaracions en Damasco nunha roda de prensa conxunta co ministro de Exteriores español, Miguel Ángel Moratinos. “Se esta jerra comeza o que é posible, debido a que [Israel] é una entidade basada na violencia e a expansión, a jerra será global”.
Non entendemos mui ben as razons polas que no noso país sempre se fala mui ben dos enemijos de Israel. Israel é a unica democracia do Medio Oriente. Israel está ocupando a terra da que foi arrincado, polo tanto é a su terra. Israel é acosado violentamente por tódolos paises veciños dende que chegaron alí. Israel ten que protexerse cunha muralla pra que non entren os terroristas kamikaze a matar indiscriminadamente.
Pero, é imposible ler aljun artículo obxetivo acerca de Israel na nosa prensa. Por iso muita xente odia a Israel, por estar mui mal informada. Sería mui desexable que oubese unha información certa das cousas que pasaron e das que estan pasando entre Israel e mais os seus veciños. Sejuro que as opinións mudarían.

Non sei se vos destes conta. Dende fai unhas semanas xa se escoitan muitas desculpas no asunto da jripe A. Que se foron mui alarmistas, que se foi un jran nejocio pros laboratorios, que se a OMS meteu a pata, ou fíxolle un jran servicio as grandes farmacéuticas. E, mira tí por onde, foron a escoller un ano cunha incidencia mui baixa da jripe común… O asunto da muito que pensar, porque nun ano de crise finaceira no mundo, houbo dous laboratorios que jañaron diñeiro canto quixeron, precisamente os que facian as vacunas. ¿Lembrades o conto do pastor que pideu socorro porque viña o lobo, e non era certo? Despois de facelo varias veces, enjanando os veciños, un día, veu o lobo, e ninguén lle fixo caso. ¿Non acabará pasando aljo así coas vacunas?

Oxe estiven visitando uns videos en Youtube e levei unha sorpresa mui grande o comprobar as miles de visitas recibidas por un comentario acerca de Deus. A miña primeira conclusión é mui lóxica: A muita xente justaríalle saber máis de Deus. Ou sexa, Deus importa muito máis do que normalmente queremos recoñecer. Penso que isto, este interés, ten duas razons: Unha, porque sen Deus todo canto existe non ten explicación posible, por muitas voltas que se lle den. Outra, porque algo mui real lembranos dentro de nos, que máis cedo ou máis tarde teremos que darlle contas da nosa vida.
Polo tanto, unha cousa é aparecer diante dos mais como se Deus non nos importase, e outra, mui diferente, é a nosa realidade íntima, que só sae a lus cando nos parece que non somos escoitados ou recoñecidos.